Bohaterowie

Strona główna / BohaterowiePage 2

Lista Bohaterów zgłoszonych w Programie "KATYŃ… OCALIĆ OD ZAPOMNIENIA"

        dąb    
Nr Nazwisko i imię Syn Stopień Lista Dąb Więcej
14763Adamczyk Jan syn Janastarszy posterunkowy Policji PaństwowejULK pokaż
zamknijUrodzony 1901-12-14 w Pągów
Cmentarz wojenny: Bykownia
PP pow. Trembowla


14764Adamczyk Łucjan syn Franciszkastarszy przodownik Policji PaństwowejULK pokaż
zamknijUrodzony 1898-01-11 w Warszawa
Cmentarz wojenny: Bykownia
kmdt Posterunku PWŚl. Kochłowice


12212Adamczyk Józefsyn Ignacegoaspirant Policji PaństwowejLP
12213Adamczyk Michałsyn Stanisławaaspirant Policji PaństwowejLP
12214Adamczyk Stanisławsyn Grzegorzaaspirant Policji PaństwowejLPdąb
12215Adamczyk Władysławsyn Stefanaaspirant Policji PaństwowejLP
3526Adamczyk Stanisławsyn JanakapitanLPdąb
14545Adamczyk Stefan C/IIsyn JózefakapitanLPdąb pokaż
zamknijUrodzony 1987-07-28 w Warszawa
Cmentarz wojenny: Katyń

Wspomnienie pani Marii Antoniny Worowskiej: „Z tej wojny nie wrócę”, zamieszczone w książce pt.

„Bez procesu, bez wyroku”.

 

Mój Wujek i ojciec chrzestny Stefan Innocenty Adamczyk, ur. 28 lipca 1897 r. w Warszawie, syn Józefa Adamczyka i Genowefy z Trylewskich,  był drugim dzieckiem i bratem trzech sióstr. Ojciec Stefana prowadził firmę – artystyczny zakład rzemieślniczy wykonujący prace snycerskie, pozłotnicze, ramiarskie i introligatorskie. Matka, wcześnie osierocona musiała się dość wcześnie wyuczyć zawodu i zarobkować. Wyuczyła się zawodu artystycznego, to jest komponowania sztucznych kwiatów i układania ich w bukiety bardzo wówczas modne, umieszczane w szczególności na kapeluszach elegantek, na które było duże zapotrzebowanie. Po wyjściu za mąż zdecydowała się porzucić ten intratny zawód, aby pomagać mężowi w rozwoju założonej przez niego firmy. Rodzice prowadzili przy ul. Brackiej 20 sklep artystyczny wypełniony obrazami i ramami, a w przestrzennych sutenerach pracownie: snycerską, pozłotniczą i ramiarską. Józef Adamczyk był członkiem Zrzeszenia Kupców w Warszawie, udzielał się społecznie i w licznych akcjach charytatywnych. Stefan wzrastał w domu w atmosferze rodzinnej i patriotycznej, w której kładziono szczególny akcent na sprawy pracy i odpowiedzialności ze swe poczynania. Tak jak w każdym polskim domu w czasie zaborów, tradycje powstań i zrywów wolnościowych były obecne no co dzień, kultywowane i przekazywane dzieciom. Wszystkie dzieci otrzymały staranne wychowanie i wykształcenie. Stefan jako uczeń 7. klasy Szkoły E. Rontalera w Warszawie 23 grudnia 1915 r. zaciągnął się do Legionów Polskich. Brał udział w kampaniach legionowych, był dwukrotnie poważnie ranny i kontuzjowany, więziony przez Niemców w 1917 r. 17 października 1919 r. mianowany został podporucznikiem 4. Dywizjonu Artylerii Konnej. W roku 1922 r. przystąpił jako ekstern do egzaminu dojrzałości z zakresu ośmiu klas gimnazjalnych typu matematyczno-przyrodniczego. Uzyskane świadectwo dojrzałości pozwalało Mu na kontynuowanie studiów akademickich, jednak trudna sytuacja rodzinna po śmierci ojca oraz finansowa przekreśliła Jego zamierzenia, jako jedyny syn i najstarszy z rodzeństwa pojął się prowadzenia wraz z matką firmy i pracowni. Będąc współwłaścicielem firmy „Józef Adamczyk” i sklepu artystycznego, Stefan swą pracą i działaniem starał się pomnażać dobra materialne, przyczyniając się do rozwoju gospodarczego dźwigającego się po rozbiorach wolnego kraju oraz brać odpowiedzialność za byt matki i swój. Zmobilizowany został pod koniec sierpnia 1939 r. jako oficer rezerwy Wojcka Polskiego w randze porucznika broni pancernej. Podobno przy pożegnaniu z matka powiedział: Ja już chyba z tej wojny nie wrócę. To Jego zdanie było często w naszej rodzinie cytowane. Późną jesienią oraz na początku 1940 r. matka Stefana otrzymała dwa listy od Niego na sformalizowanych drukach (pamiętam to dobrze, bo druki były pisane cyrylicą) z obozu jenieckiego w Kozielsku. Na oba matka odpisała. Po ekshumacji Jego zwłok przez Niemców w 1943 r. również te dwa listy matki, dobrze zachowane, znaleziono przy zwłokach wraz z odznaką pułkową, szkaplerzem otrzymanym od matki na wojnę, notatnikiem i pierścieniem z brylantem. Te przedmioty po ekshumacji potwierdziły Jego tożsamość. Pierścień z brylantem (jak udało mu się go ukryć przed Sowietami?) to była Jego wielka pamiątka zaręczynowa z ukochana kobietą, który to związek nie doczekał się małżeńskiego sfinalizowania. Stefan został kawalerem do śmierci. Do wspomnień o Stefanie pragnę jeszcze dorzucić jedno dość znaczące zdarzenie. Na przełomie października i listopada 1939 r. jakiś nieznajomy odnalazł matkę Stefana i oddał jej list od pewnego księdza, proboszcza z jakiejś parafii na wschodzie kraju. W liście tym ów ksiądz opisywał spotkanie ze Stefanem, którego oddział stacjonował w tejże miejscowości w pierwszej połowie września. Otóż późnym wieczorem zapukał na plebanię oficer stacjonującej tam jednostki Armii Polskiej, przedstawia się i prosił księdza o rozmowę oraz spowiedź. Tej nocy wyspowiadał się z całego swojego życia i przyjął Komunię Świętą oraz prosił tego księdza, aby o tym fakcie powiadomił Jego matkę Genowefę, podając jej adres. Ksiądz ów, spełniając prośbę oficera, a był nim Stefan Adamczyk, w dość obszernym liście opisał matce to całe bardzo wzruszające zdarzenie o pojednaniu się z Bogiem jej syna. Mimo zawieruchy wojennej list ten dotarł do rąk matki Stefana i był w jej starości wielkim ukojeniem i pociechą przed jego mającą nastąpić wkrótce męczeńską śmiercią.

 



10343Adamczyk Julian Adamsyn Tomaszaaspirant Policji PaństwowejLPdąb
716Adamek Józefsyn AntoniegoporucznikLPdąb
9215Adamek Jansyn Franciszkaaspirant Policji PaństwowejLP
2176Adamiecki Stefansyn StefanamajorLPdąb
12216Adamiecki Ludwiksyn Feliksaaspirant Policji PaństwowejLP
12217Adamkiewicz Mieczysław Józefsyn Ignacegoaspirant Policji PaństwowejLP
8730Adamkowski Zygmuntsyn Antoniegoaspirant Policji PaństwowejLPdąb pokaż
zamknijUrodzony 1897-12-04 w Warszawa
Cmentarz wojenny: Twer
\"\" Zygmunt ADAMKOWSKI s. Antoniego i Michaliny z Marcinkiewiczów, ur. 4 XII 1897 w Warszawie. Od 11 XI 1918 do 15 II 1919 w MMiejsk. w Warszawie, a od 16 II do 31 VII 1919 w PKom. W policji od 1 VIII 1919. Początkowo służbę pełnił w Warszawie, w 1935 kier. II Komis. m.st. Warszawy, skąd przeniesiony do Grudziądza – kier. III Komis., od 1 IV 1936 kier. I Komis. Od 18 VIII 1938 do wrzeœnia 1939 kier. XII Komis. m. Łodzi. Odzn. SKZ, BKZ. L. 023/2 (98), 5726.     6 czerwca 2017 r. w Szkole Podstawowej nr 356 odbyła się uroczystość sadzenia Dębów Pamięci, upamiętniających bohaterów – Podkomisarza Policji Państwowej Zygmunta Adamkowskiego zamordowanego w Twerze w 1940 roku oraz Zdzisława Peszkowskiego Kapelana Rodzin Katyńskich. Uroczystość poprzedziły lekcje zorganizowane dla uczniów SP 356, które miały na celu przybliżenie historii obydwu postaci oraz idei sadzenia Dębów Pamięci. Swoją obecnością zaszczycili nas m.in. Komendant Policji Warszawa Białołęka podinspektor Mariusz Kaszowicz, Prezes fundacji „Golgota Wschodu” Pani Halina Kurpińska oraz Pan Jacek Kamiński koordynator konkursów historycznych. W trakcie uroczystości mogliśmy wysłuchać przemówienia Pani Haliny Kurpińskiej, która przybliżyła uczniom ideę akcji sadzenia „Dębów Pamięci” oraz przypomniała postać Zdzisława Peszkowskiego, którego znała osobiście. Była to bardzo poruszająca lekcja dla wszystkich gości, uczniów i nauczycieli biorących udział w uroczystości. Głos zabrała także Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 356 Pani Anna Krakowska, która podkreśliła, rolę jaką odgrywa wśród młodych ludzi akcja upamiętniania ofiar zbrodni dokonanej przez Sowietów. Uczniowie zorganizowali w tym dniu wystąpienie artystyczne, które opisywało bestialski mord w Katyniu. W swoim występie przytoczyli fakty historyczne, wiersze mówiące o katyńskiej zbrodni, a także utwory muzyczne, które wpisywały się w temat akademii. Następnie zaproszeni goście wraz z uczniami szkoły udali się przed budynek placówki, gdzie zostały posadzone Dęby Pamięci. Po części oficjalnej wszyscy uczestnicy uroczystości mieli możliwość odbycia rozmów z zaproszonymi gośćmi, które trwały do późnych godzin popołudniowych.
thmb
9600Adamowicz Bolesławsyn Andrzejaaspirant Policji PaństwowejLP
14765Adamowicz Eugeniusz syn OttonapodporucznikULK pokaż
zamknijUrodzony 1907-12-27 w Bobrujsk
Cmentarz wojenny: Bykownia
24 pp
prawnik, pracownik banku

14766Adamowicz Józef syn FeliksaULK pokaż
zamknijUrodzony w Lubieszów
Cmentarz wojenny: Bykownia

pracownik Łuckiej Dyrekcji Lasów Państwowych

1419Adamowski Józef C/IIsyn WawrzyńcaporucznikLPdąb
1689Adamowski Józef C/Isyn WawrzyńcaporucznikLPdąb
5303Adamowski Józefsyn WawrzyńcaporucznikLP
330Adamski Stanisławsyn AntoniegopodpułkownikLPdąb
10345Adamski Mariansyn Marcinaaspirant Policji PaństwowejLPdąb
10346Adamski Wincentysyn Wincentegoaspirant Policji PaństwowejLPdąb
1158Adamski Felikssyn JanapodporucznikLPdąb
1681Adamski Michałsyn Adamaaspirant Policji PaństwowejLPdąb
14767Adamski Antoni syn Franciszkastarszy posterunkowy Policji PaństwowejULK pokaż
zamknijUrodzony 1888-07-13 w Jawornik Ruski
Cmentarz wojenny: Bykownia
Komisariat PP Przemyśl


14768Adamski Florian syn Michałastarszy posterunkowy Policji PaństwowejULK pokaż
zamknijUrodzony 1900-04-09 w Puszczykowo Stare
Cmentarz wojenny: Bykownia
Komisariat Kolejowy PP Równe


5304Adamski Henryksyn BronisławaporucznikLP
5305Adamski Józefsyn StanisławaporucznikLPdąb pokaż
zamknijUrodzony 1897-09-01 w Nowosiółki
Cmentarz wojenny: Katyń

   Józef ADAMSKI s. Stanisława i Marianny z Kamińskich, ur. 1 IX 1897 w Nowosiółkach, woj. białostockie. Żołnierz 29 pp w wojnie 1920. Kierownik szkoły powszechnej w Michałowie-Niezabudce, prezes i komendant miejscowego Związku Strzeleckiego, działacz młodzieżowy. Ppor. ze starsz. 1 IX 1929, przydzielony do 42 pp. Miał żonę Leokadię, córki Annę i Barbarę.